Sorry dat het zo lang heeft geduurd…

Zoals bekend is Cindy sinds begin december weer terug op het ijs en ze afgelopen weekend 3e geworden op het WK sprint in Hamar. Haar coach vertelde mij een paar maanden geleden dat ze waarschijnlijk wel deel zal nemen aan het WK allround, en dat gaat ook gebeuren! Ze zal er niet zijn bij de wereldbeker sprint in Heerenveen, maar de week daarop wel, in Turijn.

Hier ben je op de juiste plaats voor…

het verhaal over Cindy Klassen, op volgorde en van begin tot eind. Je kunt hier alles lezen over haar jeugd, met zeldzame foto’s van Cindy toen ze klein was en met haar familie.

Dit is het xe9chte, complete levensverhaal van deze geweldige schaatster uit Winnipeg!

Laat als je zin hebt een reactie achter, en vergeet niet je stem uit te brengen in de polls.

Cindy kan nog een medaille toevoegen aan haar collectie. Ze zal samen met andere de andere Winnipeggers Clara Hughes en Jenniger Botterill de Order of Manitoba krijgen. Manitoba is de staat in Canada waarvan Winnipeg de hoofdstad is. Luitenant-gouverneur John Harvard kondigde dinsdag 11 april in het Government House de dag aan waarop de Olympische sporters op allerlei manieren zouden worden gehuldigd. Cindy wordt begroet door John Harvard en zijn vrouw Lenore Bersheid. "Er gebeurt zoveel, en het gaat bliksemsnel allemaal, maar het is erg leuk en ik denk dat het een geweldige dag gaat worden," zei Cindy. Voor Shannon Rempel, Jennifer Botterill, Cindy Klassen, Clara Hughes en Sami Jo Small werd dinsdag op het Old Market Square in Winnipeg een groot feest gehouden. Mayor Sam Katz was ook van de partij en hij had nog een plan om de sterren te eren. In het onlangs omgetoverde Cindy Klassen Recreation Complex zal op de baan het woord ‘Olympian Track’ komen te staan. De sporthelden hadden geen flauw idee wat ze te wachten stond tot zondagavond. Ze zijn de jongsten onder de degenen die de Order of Manitoba hebben ontvangen. Het is de hoogste eer die de staat ze kan geven. Ze zullen deze zomer hun medailles krijgen. Nou, dit was het dan, nu maar wachten op de Summer Classics..dag lieve Cindy, bedankt voor alle ongelooflijke prestaties en wereldrecords en je bloemen. Tot het volgende seizoen!

De laatste maanden heeft Cindy een hoop centjes verdiend met al haar prijzen en natuurlijk haar gloednieuwe Wereldrecord op de 1000 meter. Daarnaast heeft ze een contract van wel $1 miljoen getekend bij Manitoba Telecom Service. Cindy daarover: "Het is een enorme opluchting dat ik me geen zorgen meer hoef te maken waar ik mijn geld vandaan haal, zo kan ik me volledig concentreren op mijn training. De grootste verandering is dat ik nu niet meer op financixeble hulp van mijn ouders hoef te rekenen. Maar ik laat al deze grote contracten niet naar mijn hoofd stijgen hoor." "Het lijkt me leuk om een motor te kopen van het geld dat ik nu heb," zegt ze. "Misschien een Harley of een Indian of een Triumph, zoiets." Maar de kans is groter dat ze het gewoon bewaard voor later…helaas! Cindy neemt nu eerst even een pauze. "Ik ben wel een beetje verdrietig dat het allemaal voorbij is. We nemen nu een anderhalve maand vrij, dus ik ga lekker veel rust nemen en veel chocola eten. En dan gaan we ergens in mei weer beginnen met de training voor het volgende seizoen." Ze gaat nu heerlijk bijkomen van het seizoen bij haar ouders’ cottage midden in de natuur in de buurt van Winnipeg. "Ik ben hier opgegroeid in de zomer, dus het is een speciale plaats voor me. Ik wil hier zoveel mogelijk tijd besteden." "Ik heb al een hele tijd geen hockey meer gespeeld, maar we willen met een groepje gaan ijshockeyen binnenkort. Ik hoop dat het straathockey is, want ik denk niet dat ik nog op ijshockeyschaatsen het ijs op kan, haha!" Er werd nog gevraagd of Cindy deze zomer net als Clara Hughes wil gaan wielrennen. "Ik ben een hele slechte fietser!" Lachte ze. "Als ze in de bergen gaan fietsen in de zomer tijdens de training, ben ik altijd de laatste die de top bereikt." En tot slot nog even Cindy met haar nieuwe sponsorjasje.

Tijdens de Cindy Klassen Night in het MTS centre, waarbij Cindy moest huilen, kreeg ze nxf3g een grote verrassing. Er is in North Kildonan, de wijk waar Cindy is opgegroeid, een straat naar haar vernoemd! Het heet voortaan "Cindy Klassen Way". Naast een weg, is er ook nog een recreatiecentrum omgetoverd tot Cindy Klassen Recreation Complex. Sargent Park Recreation Complex was de vorige naam. Het nieuwe straatnaambord werd aan Cindy overhandigd door Mayor Sam Katz. "Wauw, dat is ongelooflijk," zei Cindy in het MTS centre. "Dat is een enorme eer. Om mijn naam op een gebouw te hebben naast de Susan Auch Oval is echt een eer." Dat is typisch Cindy, die altijd heel bescheiden is bij dit soort evementen. "Ik ben behoorlijk verlegen, dus het is nogal anders voor mij, maar Winnipeg heeft me enorm veel gesteund. Maar dit betekent alles voor me en het heeft mijn hart geraakt. Mijn hart is altijd hier, in deze stad. Het zal altijd mijn hometown blijven." "Dit was het minste wat we konden doen voor Cindy Klassen," zei Gary Ferguson. Het is een prachtig symbool voor alle liefde en genegenheid die Winnipeg heeft voor Cindy..

Cindy keerde dinsdag 28 maart terug naar huis in Winnipeg om ontvangen te worden door het gejuich en applaus van meer dan 100 fans met Canadese vlaggetjes. Karissa Ross, een vierjarig kleutertje stond op het vliegveld met haar moeder te wachten op de nieuwe heldin van de stad. Ze had een grote vlag bij zich die ze zelf had gemaakt, compleet versierd met krantenberichten en plaatjes. "Ik ben superblij. Ik keek hier zo lang naar uit. Het is fijn om weer terug in Winnipeg te zijn," vertelde Cindy later aan een verslaggever. "En wat zijn er veel mensen gekomen! Ongelooflijk." Cindy signeerde de vlag voor Karissa, wiens moeder, Donna Ross zegt dat het het allemaal waard was voor de handtekening van de schaatster. "Dit is iets wat we nog lang zullen blijven herinneren." Cindy’s moeder Helga, broer Cary en zusje Lisa waren ook naar het vliegveld om haar te ontvangen. Cary had haar niet meer gezien sinds de Olympische Spelen. Cindy knuffelde eerst even haar familie voordat ze naar alle fans ging. "Het is geweldig wat de stad voor haar doet," zei Helga Klassen. "Deze ontvangst is echt waanzinnig, maar ik geloof dat mijn hand eraf valt" grapte ze. "Het betekent zoveel voor me dat zij allemaal hier naartoe zijn gekomen. Ik ben zo trots dat ik uit Winnipeg kom. Het is de beste stad ooit." Cindy werd deze dag ook gepresenteerd door haar nieuwe sponsor: MTS. Er stonden nog meer dingen op het programma die eerste dag in Winnipeg. Die avond was er van de American Hockey League een wedstrijd van de Manitoba Moose. Ze hadden de wedstrijd gecombineerd met een zogenaamde "Cindy Klassen Night". Cindy mocht de puck laten vallen. Cindy’s familie wilde het beste maken van de uren die ze samen met haar kon besteden tussen alles door. "Twee uur lang heb ik gepraat," zei Cindy. "Non-stop." Niemand had het nog gezien, zelfs tijdens de Olympische Spelen gebeurde het niet. Maar die avond werd duidelijk dat Cindy ook een emotionele kant heeft. Tijdens een 25 minuten durende ceremonie vlak voordat de Manitoba Moose wedstrijd in het MTS centre zou beginnen, kreeg Cindy een staande ovatie. Ze stond in het midden van de ijsbaan toen bijna tienduizend mensen uit hun stoelen sprongen om haar bijna drie minuten toe te juichen. In die drie minuten rolde er werkelijk tranen over haar wangen. "De ontvangst die ik hier heb gekregen raakte me heel diep," legt Cindy uit. "Gewoon heel veel emoties. Wetend nu dat de stad me zo heeft gesteund betekent zoveel voor me." Later kreeg ze ook nog een mooi Manitoba Moose ijhockeyshirt van Mayor Sam Katz. Daarna mocht ze de puck laten vallen, dat heeft ze al eens eerder gedaan. Daar is deze foto van.

Cindy heeft meegedaan aan de Olympic Oval Finale in Calgary, waar ze twee keer de sprint afstanden reed. Gisteren schaatste ze 38.18 op de 500 m, niet zo goed als haar race tijdens het WK (37.51) en ze schaatste een nieuw Wereldrecord op de 1000 m! 1.13.83 gereden door Chris Witty heeft Cindy verbeterd met 1.13.46. Vandaag heeft Cindy opnieuw een Wereldrecord op de 1000 m geschaatst, nu klokte ze een geweldige tijd van 1.13.11! Ze reed ook voor de tweede keer in haar leven een 37er op de 500 m: 37.84. "Ik ben er heel erg blij mee," zegt Cindy over haar nieuwe Wereldrecord. "De hele race ging erg goed en mijn doel was om snel te openen. Ik zat in de buiitenbocht en soms is het dan lastiger om op gang te komen omdat het een grotere bocht is maar ik had een goede opening…en ik had genoeg energie over in mijn laatste rondje om sterk te eindigen." Voor het nieuwe Wereldrecord kreeg Cindy van de Olympic Oval maar liefst $25.000. Behalve dit Wereldrecord op de 1000 m, evenaarde ze ook nog eens het Wereldrecord punten op de Sprint. Ze haalde 149.305, hetzelfde puntenaantal wat Monique Garbrecht reed in 2003. Ze heeft op dit moment het Wereldrecord op drie afstanden: de 1000 m, de 1500 m en de 3000 m. Daarnaast heeft ze het Wereldrecord punten op de Grote Vierkamp (Allround), de Kleine Vierkamp en evenaarde ze het puntenrecord op de Sprintcombinatie! Cindy’s coach, Neal Marshall, is verbaasd met Cindy’s geweldige schaatsseizoen. Maar hij denkt dat ze zich nog kan verbeteren. "Ik weet het niet. Ik denk die iemand het weet. Ze weet het zelf niet, maar ze kan beter worden en ze wordt ook steeds beter de hele tijd," zei Neal Marshall. "Er is ruimte voor meer trainen, meer verfijning in haar techniek. Daar gaan we nog meer aan werken, dus wie weet? Ze kan nog sneller, maar hoeveel sneller? Daar kijken we alleen maar naar uit."

Olympische Spelen 1000 m: 2 1500 m: 1 3000 m: 3 5000 m: 3 Ploegenachtervolging: 2 Wereldkampioenschap Allround 500 m: 11500 m: 1 3000 m: 1 5000 m: 1 Klassement: 1 Wereldbeker 1500 m: 2 3000/5000 m: 1

Na de laatste Wereldbekerwedstrijden in Heerenveen mocht Cindy eindelijk terug naar Calgary. "Ik ben erg blij dat ik weer in mijn eigen bed kan slapen," vertelde ze tegen de Canadese pers, waar ze als een schaatskoningin behandeld werd. Cindy heeft dit weekend in Calgary de Wereldtitel Allround voor de tweede keer gepakt! Zelden is er zoveel overmacht vertoond door een schaatster. Het hele deelnemersveld was al na de 500 m gedeKlasseerd. Cindy reed daar de snelste 500 m van dit seizoen en ze benaderde zelfs het wereldrecord van Catriona Lemay. Ze reed een belachelijke tijd van 37.51. Ze had een gat van 1.24 met de nummer 2. Eigenlijk was het toen al zo goed als zeker: Cindy Klassen wordt de nieuwe Wereldkampioene. "Ik had niet verwacht dat ik zo’n tijd zou neerzetten op de 500 m, ik wilde een lage 38er rijden," zei Cindy na haar race. "Het was echt boven mijn verwachtingen. Mijn opening is nog steeds een beetje langzaam vergeleken met sprinters. Als de sprinters vandaag op de baan stonden, zouden ze vliegen over het ijs." Diezelfde zaterdag reed ze ook nog een Wereldrecord op de 3000 m, ze haalde er meer dan twee seconden vanaf en finishte na 3.53.34. Maar eigenlijk was die 37.51 nxf3g fabuleuzer, want een Wereldrecord op de 3000 m was eigenlijk wel een beetje verwacht. De volgende dag reed ze de 1500 m, ze kwam 6 honderdste te kort om haar scherpe Wereldrecord van 1.51.79 te verbeteren, maar het was toch een fabelachtige race van Cindy. Op de 5000 m, de afstand waar ze in Turijn zo kapot op ging, benaderde ze het Wereldrecord van Claudia Pechstein. Ze zat maar xe9xe9n seconde boven het schema, maar ze haalde het net niet. Ze reed wel de tweede tijd ooit gereden op de 5000 m: 6.48.97. "Ik heb een sterke race gereden," zegt Cindy over haar 5000 m. "Het is altijd een moeilijke afstand voor me, maar ik ging niet helemaal kapot zoals ik normaal altijd doe. Ik hield goed vol tot het einde, dus ik ben heel erg blij met de hele race." "Ik denk niet dat het weekend beter had kunnen gaan," vertelt Cindy. "Ik dacht er niet aan om alle vier de afstanden te winnen, maar ik wilde gewoon heel graag een goede 5000 m rijden. Als ik gewoon een gemiddelde race zou rijden, zou ik teleurgesteld zijn in mezelf. Ik dacht tijdens de race de hele tijd: "Dit is de laatste 5000 meter van het jaar, dus ik geef me nog xe9xe9n keer helemaal en dan kan ik relaxen. Ik weet nog wel dat ik een keer dacht: "Mijn schaatspak is zo zweterig, ik kan niet wachten om het uit te doen." "Mijn oma heeft me nog nooit in het echt zien schaatsen, dit was de eerste keer. Ik ben daarom blij dat ik het zo goed heb gedaan," vertelt Cindy. Cindy heeft natuurlijk weer haar eigen puntenrecord van 157.177 gebroken. Het zal lang lang duren voordat haar nieuwe Wereldrecord 154.580 zal worden verbroken. "Het is extra speciaal om het seizoen op deze manier af te sluiten," zei Cindy. "Om hier thuis te schaatsen is fantastisch en het betekent veel voor me. Het publiek was zo ondersteunend en ze juichden zo hard. Dat heeft me erg geholpen dit weekend." "Het was een fantastisch seizoen, en ik kon dit niet allemaal gedaan hebben zonder mijn geweldige team. Zij hebben me enorm gesteund en ik heb ook een goede coach. Neal weet precies wat voor trainingsprogramma’s hij me moet geven en hij is een inspiratie voor me. Dat was heel belangrijk voor me." Cindy vind het jammer dat het schaatsseizoen is afgelopen. "Ik ben een beetje verdrietig dat het voorbij is omdat het allemaal onwijs gaaf is," zegt ze. "Maar ik zie er ook naar uit om een maandje vrij te nemen om te relaxen en me niet druk te maken over trainen." Ze vind dat ze nog veel moet kunnen volbrengen met Vancouver 2010 in zicht. "Ik denk dat ik nu op het hoogtepunt van mijn vorm zit, maar ik ben 26 nu. In 2010 ben ik 30. Hopelijk word ik sterker en sterker." Cindy wist nog niet zeker hoe ze haar zege die nacht ging vieren, maar xe9xe9n ding wist ze wel zeker: er zou zeker chocola bij te pas komen. Vakantieplannen naar een warmer oord heeft ze ook al. "Als mijn familie naar Disneyland gaat wil ik graag mee," lachte ze. Het schaatspak mag eindelijk uit, en het seizoen ook. Voor twee maanden dan. In Winnipeg zijn ze ook allemaal erg trots op hun Cindy. Zoals bij Cindy’s voormalige middelbare school Mennonite Brethren Collegiate Institute:

Een week na het einde van de Olympische Spelen, moesten de schaatsers alweer in actie komen voor de Wereldbekerfinale in Heerenveen. Cindy ging daar verder met waar ze in Turijn zo goed was: Prijzen winnen. Ze stond al eerste in de het Wereldbekerklassement van de 3000/5000 m. Zaterdag 4 maart won ze in een nieuw baanrecord de 3000 m met een spetterende tijd van 4.02.79. "Ik ben erg verrast want ons team heeft last gehad van griep en ik heb me deze week ook niet hele top gevoeld," zei Cindy. "Ik had niet het gevoel dat ik veel energie had vandaag, maar toen de race eenmaal was begonnen gingen de rondetijden erg goed. Ik probeerde ze vlak te houden en ik voelde me goed tijdens de race." De dag erna werd Cindy derde op de 1500 m. Ireen Wxfcst won de afstand en Anni Friesinger werd tweede en won tevens de Wereldbeker. Cindy werd tweede op deze afstand in het Wereldbekerklassement. "Het kan moeilijk zijn om nog helemaal gemotiveerd te zijn naar de Spelen, maar als je op het ijs staat dan komt dat vanzelf wel weer. Ik moet toegeven dat ik ook een beetje heimwee naar huis heb." Cindy heeft met de andere Canadese schaatsters Clara Hughes en Kristina Groves ook zilver gewonnen in het eindklassement op de ploegenachtervolging. Nu is er nog xe9xe9n belangrijk toernooi: het Wereldkampioenschap Allround in de Olympic Oval in Calgary. Nou, dat belooft wat! (Vanaf nu gaan alle nieuwe logs over Cindy onder de categorie ‘Nieuws’ gepletterd worden. Dit was het einde van de biografie.)